W znacznej części przygotowany przez członków Zarządu - Panią Dorotę Antkowiak i Magdę Starzyńską-Felix.

Na początku trochę sztywno:

-"Witamy wszystkich uczestników ...

Szczególnie ... rodziców dzieci grup najmłodszych...przede wszystkim Pana dyrektora wraz z małżonką.

Na dzisiejszym biwaku przewidujemy mnóstwo atrakcji, zabaw...Prosimy o zaangażowanie, integrację i wspaniałą zabawę" - zaczęła Pani Dorota.

Potem jednak wszystko nabrało tempa i kolorów jesieni. Były podchody, karaoke,  dowcipy, tańce, wspólne śpiewanie przy gitarze z Panem Hubertem Reksem do momentu, aż pękła struna. 

Zabrakło zapasowej, ale nikt nie przewidział takiego napięcia i nie zabrał zapasowej.  Nie wszyscy jednak zdążyli wystąpić i zaśpiewać wybraną piosenkę. Ponoć ktoś podprowadził tekst. To pewnie zazdrość!?  Wniosek trzeba to powtórzyć.

 Wzmacnialiśmy się doskonale przyrządzoną świnką z pieca i napojami energetyzującymi. Nie można było zbyt długo siedzieć przy stole, bo noce już zimne. Był taki jeden, który ogromnie narzekał, że mu zimno w uszy.  Proponowałam swoją chustkę, żeby uratować sytuację, ale nie zaryzykował wyglądu. Może gdyby było ognisko, impreza trwałaby nieco dłużej? Następną zaplanujmy przy ognisku, będzie bardziej romantycznie, nastrojowo i po harcersku. Już teraz zapoatrzcie się w krajki i saperki.

Co Wy na to?